Το Γεφύρι της Τέμπλας βρίσκεται στον ποταμό Αχελώο, ενώνει τα χωριά της Ευρυτανίας και του Βάλτου Αιτωλοκαρνανιας, και αποτελεί σημαντικό ιστορικό και αρχιτεκτονικό μνημείο της περιοχής. Κατασκευάστηκε το 1909 από τον Ηπειρώτη μάστορα Νικόλαο Σούλη, με χρηματοδότηση του Βαλτινού πολιτικού Νικολάου Στράτου, και ολοκληρώθηκε το 1911.
Πριν την κατασκευή του πέτρινου γεφυριού, οι κάτοικοι χρησιμοποιούσαν σχοινιά, ξύλα και περαταριές για να διασχίσουν τον Αχελώο. Στη θέση Πόρος υπήρχε ένα παλιό μονότοξο γεφύρι που κατέρρευσε, και στη θέση του οι κάτοικοι τοποθέτησαν έναν κορμό ελάτου, την “τέμπλα”, από όπου προήλθε και το όνομα της γέφυρας και της περιοχής. Ωστόσο, αυτή η πρόχειρη λύση δεν ήταν ασφαλής και μετά από ένα τραγικό περιστατικό, όπου ένας τσοπάνος έπεσε στο ποτάμι και έχασε τα ζώα του, αποφασίστηκε η κατασκευή του πέτρινου γεφυριού.
Η κατασκευή του γεφυριού κράτησε τρία χρόνια, από το 1908 έως το 1911. Το συνολικό κόστος ανήλθε σε 75.000 δραχμές, με εργολάβο τον Κωνσταντίνο Παρίση και πρωτομάστορες τους Νικόλαο Σούλη και Γεώργιο Σταμάτη. Το γεφύρι είναι επτάτοξο, με το μεγαλύτερο τόξο να έχει άνοιγμα 24 μέτρα και ύψος 13 μέτρα. Έχει μήκος 76 μέτρα και πλάτος 4 μέτρα. Στις άκρες του γεφυριού υπάρχουν προστατευτικά πεζούλια, τα οποία στη μέση του γεφυριού υψώνονται στο ένα μέτρο, ενώ οι δύο προσβάσεις του οδηγούν με ελαφρά ανηφορική κλίση.
Η γέφυρα φέρει την επιγραφή “1910 ΕΠΙΕΙ Β. ΣΟΥΛΗΣ”. Από το 1911 μέχρι σήμερα, το γεφύρι έχει περάσει πολλές περιπέτειες. Το 1927, μια μεγάλη πλημμύρα προκάλεσε ζημιές σε ένα μέρος του γεφυριού, και κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου ήταν στόχος ανατίναξης από τα αντίπαλα στρατόπεδα, αφήνοντας μια μεγάλη ρωγμή στο ανατολικό του βάθρο.
Για να φτάσετε στο γεφύρι της Τέμπλας από το χωριό Βρουβιανά, ακολουθήστε το δρόμο που κατηφορίζει προς το ποτάμι. Η απόσταση από τη Βαλαώρα είναι περίπου εικοσι λεπτά με το αυτοκίνητο. Από την πλευρά του Βάλτου, μετά το γεφύρι περνάτε από τα χωριά Βρουβιανά, Περδικάκι και Εμπεσσό.
Το γεφύρι της Τέμπλας αποτέλεσε σημαντικό έργο για την περιοχή, διευκολύνοντας την επικοινωνία και τη μετακίνηση των κατοίκων. Η ανθεκτική κατασκευή και η αισθητική του αξία το καθιστούν αξιοσημείωτο παράδειγμα της παραδοσιακής ελληνικής αρχιτεκτονικής. Το όνομα του γεφυριού και της περιοχής προέρχεται από την “τέμπλα”, τον μονοκόμματο κορμό από έλατο, που χρησιμοποιήθηκε ως προχειρογεφύρωμα πριν την κατασκευή του πέτρινου γεφυριού. Η ιστορία του γεφυριού της Τέμπλας είναι ζωντανή μαρτυρία της επιμονής και της εφευρετικότητας των κατοίκων της περιοχής.
